وبلاگ – فروشگاه اینترنتی نوتالی

مایکروسافت دقایقی پیش و پس از ماه‌ها گمانه‌زنی، ویندوز ۱۱ را با ظاهری جدید و تغییراتی در پس‌زمینه و سازگاری با اپلیکیشن‌های اندروید معرفی کرد.

مایکروسافت امروز آنچه را که از چندین روز قبل می‌دانستیم، به‌صورت رسمی تأیید کرد؛ نسخه‌ی بعدی سیستم‌عامل محبوب ردموند با نام ویندوز ۱۱ از راه می‌رسد. با ویندوز ۱۱ مایکروسافت بیش‌از هر چیز بر ساده‌سازی رابط کاربری، فروشگاه جدید و بهبود‌هایی در عملکرد و چندوظیفگی تمرکز دارد.

ویندوز 11 پس از گمانه زنی های فراوان رسماً در تاریخ 3 تیر ماه توسط مایکروسافت معرفی شد. مایکروسافت ادعا می‌کند که تمرکز ویژه در طراحی Windows 11 بر روی بهبود عملکرد بوده است. بنابر گفته‌های مدیران، آپدیت ویندوز 11 کم حجم‌تر از ویندوز 10 بوده و در پس زمینه انجام می‌شوند.در این سیستم‌عامل از حالت Tablet Mode خبری نیست اما طراحی آن برای کار به صورت لمسی بهبود قابل ملاحظه‌‎ای یافته است. همچنین نرم افزار Teams نیز در این ویندوز ادقام شده تا کاربران به راحتی بتوانند پیام های متنی و تماس های تصویری را در قابل آن انجام دهند. سیستم عامل جدید مایکروسافت از قابلیت کراس پلتفرم پشتیبانی می‌کند. امکان برقراری ارتباط با دیگر پیام رسانها در سیستم عامل‌های اندروید، IOS و … را خواهد داشت.

ویندوز 11 منوی استارت جدید وسط‌چین و کلید استارت به‌روزشده‌ای دارد و به آنچه از سیستم‌عامل کنسل‌شده‌ی ویندوز 10 ایکس سراغ داریم، شباهت بسیاری دارد و از سوی دیگر به‌گفته‌ی پانوس پانای، مدیر محصول مایکروسافت، حس‌وحال مشابهی را با نسخه‌های گذشته‌ی ویندوز به‌ارمغان می‌آورد.

دیگر از کاشی‌های زنده‌‌ای که از زمان ویندوز ۸ به‌وجودشان خو گرفته بودیم، خبری نیست و در عوض منوی استارت، آیکون‌ اپلیکیشن‌ها را با شمایلی مشابه اندروید، macOS یا Chrome OS به‌نمایش می‌گذارد. در منوی استارت می‌توان به فهرست اپ‌ها و اسناد اخیر دسترسی خواهید داشت؛ اما مانند ویندوز ۱۰ از همین منو می‌توانید به جست‌وجو بپردازید.

با ویندوز ۱۱، پنجره‌های گونیایی نیز کنار گذاشته می‌شوند؛ چراکه تمام المان‌های رابط کاربری مانند پنجره‌ها و اکشن‌سنتر، گوشه‌های گرد خواهند داشت. پانوس پانای می‌گوید در ویندوز ۱۱ تم‌های تیره و روشن (Dark and Light Mode) با ظاهری چشم‌نوازتر به‌روز خواهند شد.

یکی از قابلیت‌های جذاب ویندوز ۱۱ که مایکروسافت با نام Snap Layouts از آن یاد می‌کند، به کاربر اجازه می‌دهد تا به‌سرعت، چینش دلخواهش را برای اپ‌‌های در حال اجرا پیاده کند. ویندوز ۱۱ به‌لطف قابلیت Snap Group، اکنون نوع چینش اپ‌ها را برای اجرا در دفعات بدی، به یاد خواهد داشت؛ بدین‌ترتیب به‌عنوان مثال، چنانچه ۳ اپلیکیشن را در کنار هم روی یک مانیتور اکسترنال اجرا کرده باشید، با جدا کردن مانیتور، این مجموعه‌ی اپ مینیمایز شده و با اتصال مجدد، دوباره ظاهر می‌شوند.

مایکروسافت بر بهبود عملکرد ویندوز ۱۱ نیز تمرکز ویژه‌ای داشته و مدعی است که با نسخه‌ی جدید ویندوز، بسته‌های به‌روزرسانی ۴۰ درصد کوچک‌تر خواهند بود و در پس‌زمینه انجام خواهند شد.

مایکروسافت نرم‌افزار Microsoft Teams را نیز برای کاربران سازمانی و عادی در دل ویندوز ۱۱ ادغام کرده است؛ بدین‌ترتیب کاربر می‌تواند با یک کلیک روی آیکون تیمز در تسک‌بار، با خانواده‌ یا همکاران خود به‌صورت متنی یا تصویری در تماس باشد؛ به‌نظر می‌رسد که ردموندی‌ها در حال کنار گذاشتن اسکایپ باشند.

ردموندی‌ها با ویندوز ۱۱ بر ویجت‌ها و ژست‌های لمسی نیز تمرکز ویژه‌ای دارند؛ بخش ویجت‌ها را می‌توان فید شخصی‌سازی‌شده‌ای برای کاربر دانست که به کمک هوش مصنوعی، به‌تدریج محتوای مورد علاقه‌ی او را ارائه می‌دهد. با لمس آیکون ویجت در تسک‌بار، صفحه‌ای از سمت چپ با افکت شیشه‌ای ظاهر می‌شود؛ البته صفحه‌ی ویجت‌ها را به‌صورت تمام‌صفحه نیز مشاهده کرد. به‌صورت پیش‌فرض در صفحه‌ی ویجت‌ها، فید خبری، آب‌وهوا و نقشه در دسترس هستند.

در ویندوز ۱۱ دیگر از حالت تبلت (Tablet Mode) خبری نیست؛ در عوض، سیستم‌عامل جدید مایکروسافت با ژست‌های لمسی بهبودیافته و اهداف لمسی بزرگ‌تر، امکان تعامل لمسی ساده‌تر را برای کاربران تبلت به‌ارمغان می‌آورد. در کنار ژست‌های لمسی، مایکروسافت پشتیبانی از بازخورد‌های هپتیکی برای قلم‌های خاص را نیز به‌همراه بهبودهایی در تجربه‌ی استفاده از قلم و تبدیل گفتار به متن دراختیار کاربران ویندوز ۱۱ قرار خواهد داد.

با ویندوز ۱۱، پاره‌ای از قابلیت‌های کنسول ایکس‌باکس نیز دراختیار کاربران ویندوز قرار می‌گیرد. قابلیت Auto HDR، برای بهبود بصری بازی‌های قدیمی مبتنی‌‌بر DirectX 11 و DirectX 12، قابلیت DirectStorage برای تبادل سریع داده بین گرافیک و حافظه‌ی ذخیره‌سازی و ادغام Xbox Game Pass به‌همراه پشتیبانی از xCloud از جمله‌ی قابلیت‌های جدید ویندوز ۱۱ برای گیمرها به‌شمار می‌آیند.

در نهایت، استور جدید و پشتیبانی از اپ اندروید یکی از مهم‌ترین تغییرات ویندوز ۱۱ درمقایسه‌با نسخه‌ی گذشته به‌حساب می‌آید. استور جدید مایکروسافت اکنون ظاهر جدیدی دارد و از نرم‌افزارهایی میزبانی می‌کند که در گذشته مقدور نبود؛ از جمله‌ی این نرم‌افزارها می‌توان به مجموعه‌ی Creative Suite شرکت Adobe و اپ‌های اندرویدی تیک‌تاک و اینستاگرام اشاره کرد.

به‌گفته‌ی پانوس پانای، توسعه‌دهنده‌ها اکنون می‌توانند از «موتور Commerce» خودشان استفاده کنند، مایکروسافت دیگر کمیسیونی دریافت نخواهد کرد. توسعه‌دهندگان حتی می‌توانند سیستم پرداخت خود را در اپ‌هایشان به‌کار گیرند.

مایکروسافت به‌موجب همکاری با آمازون و اینتل و با به‌کارگیری فناوری Intel Bridge امکان اجرای اپ‌های اندروید را نیز برای کاربران ویندوز ۱۱ به‌ارمغان می‌آورد. در جریان رویداد ویندوز، مایکروسافت چگونگی اجرای اپ‌های اندروید از جمله تیک‌تاک را به‌نمایش گذاشت و اعلام کرد که در ماه‌های آتی درباره‌ی این پروژه، اطلاعات بیشتری را به‌اشتراک خواهد گذاشت.

مایکروسافت اطلاعات دقیقی درباره‌ی تاریخ انتشار ویندوز ۱۱ به‌اشتراک نگذاشت؛ اما وعده داد که کاربران ویندوز ۱۰ در تعطیلات پیش‌رو به‌روزرسانی ویندوز ۱۱ را به‌صورت رایگان دریافت خواهند کرد. انتظار می‌رود که اکتبر امسال (مهر-آبان)، ویندوز ۱۱ به‌همراه محصولات سخت‌افزاری جدید از راه برسد.

هرگاه به نسخه‌های مختلف سیستم‌عامل محبوب ماکروسافت، یعنی ویندوز فکر می‌کنیم، خود‌به‌خود ذهنمان به‌سمت نسخه‌های ویرایش خانگی (Home) یا حرفه‌ای (Pro) و دیگر نسخه‌ها متمایل می‌شود. دراین‌میان، عوامل دیگری‌ هم برای ایجاد تفاوت اساسی بین نسخه‌های ویندوز وجود دارد؛ ازجمله ۳۲ بیت یا ۶۴ بیت بودن سیستم.

به‌احتمال فراوان بارها عبارات ۳۲ بیت و ۶۴ بیت به گوشتان خورده است و شاید کاملا معنای آن را درک نکرده باشید. این عبارات از کجا آمده‌اند و چه تأثیری بر تجربه‌ی کاربری‌تان می‌گذارند؟

چه عاملی کامپیوتر را ۳۲ یا ۶۴ بیتی می‌کند؟

بسته به نوع معماری پردازنده (CPU) استفاده‌شده در رایانه، سیستم شما ۳۲ یا ۶۴ بیتی خواهد بود. اکثر پردازنده‌های موجود تولیدشده در سال‌های گذشته در دسته‌ی ۳۲ یا ۶۴ بیتی جای می‌گیرند. عموما پردازنده‌های ۶۴ بیتی قوی‌تر از همتایان ۳۲ بیتی خود هستند؛ چراکه توانایی نگه‌داری و پردازش مقدار بسیار بیشتری از داده را دارند.

برای درک بیشتر بزرگی تفاوت بین این دو معماری باید اطلاعاتی از نوع عملکرد و محاسبات در سیستم دودویی داشته باشید. برخلاف سیستم شمارش ده‌دهی که می‌تواند بسته‌های ده‌تایی را شامل شود و ما در زندگی عادی از آن استفاده می‌کنیم، سیستم دودویی فقط دو واحد دارد: صفر یا یک. بنابراین، پردازنده‌ای ۳۲ بیتی می‌تواند حداکثر ۲ به توان ۳۲ یا ۴میلیارد و ۲۹۴میلیون و ۹۶۷هزار و ۲۹۶ آدرس داشته باشد. باوجوداین، پردازنده‌ای ۶۴ بیتی می‌تواند ۲ به توان ۶۴ یا ۱۸،۴۶۶،۷۴۴،۰۷۳،۷۰۹،۵۵۱،۶۲۶ یعنی رقمی درحدود ۱۸کوینتیلیون (۱۸بیلیون گیگابایت یا ۱۶اگزابایت) آدرس ممکن داشته باشد که کاملا تفاوت دو معماری را نشان می‌دهد.

تفاوت ویندوز ۳۲ و ۶۴ بیتی چیست؟

اگر از پردازنده‌ی ۶۴ بیتی استفاده می‌کنید، برای استفاده از تمام توان آن باید از ویندوز ۶۴ بیتی استفاده کنید. البته، نسخه‌ی ۳۲ بیتی ویندوز روی پردازنده‌های ۶۴ بیتی به‌خوبی کار می‌کند؛ اما نمی‌تواند از تمام قدرت CPU استفاده کند. امکان نصب ویندوز ۶۴ بیت روی پردازنده‌ی ۳۲ بیتی وجود ندارد؛ اما ویندوز ۶۴ بیتی می‌تواند برنامه‌های ۳۲ بیتی را اجرا کند.

این دو معماری در ویندوز دو تفاوت مشخص دارند: ۱. نسخه‌ی ۳۲ بیتی ویندوز می‌تواند نهایتا از چهار گیگابایت حافظه‌ی رم استفاده کند؛ بنابراین اگر در رایانه‌‌تان شانزده گیگابایت رم داشته باشید و از ویندوز ۳۲ بیت استفاده کنید، سیستم‌عامل عملا نمی‌تواند بیش از چهار گیگابایت آن را استفاده کند؛ ۲. تفاوت دوم در پوشه‌ی Program Files است. در نسخه‌ی ۳۲ بیتی ویندوز تمام برنامه‌ها به‌صورت پیش‌فرض در پوشه‌ی Program Files نصب می‌شوند؛ اما در نسخه‌ی ۶۴ بیتی پوشه‌ای اضافه به‌نام (Program Files (x86 برای نصب برنامه‌های ۳۲ بیتی وجود دارد. دلیل این امر آن است که نوشتن برنامه‌ برای معماری ۳۲ و ۶۴ بیتی کاملا متفاوت است.

وقتی برنامه‌ها می‌خواهند برخی از اطلاعات مشترک مانند DLLها را بگیرند، پوشه‌ی مشخصی از Program Files را باید بررسی کنند. این، دلیل جداکردن دو پوشه به‌وسیله‌ی ویندوز است؛ مثلا نرم‌افزار ۳۲ بیتی نمی‌داند با یک DLL از ۶۴ بیتی چه کند. دانستن این نکته خالی از لطف نیست که ویندوز ۳۲ بیت به‌عنوان x86 و ۶۴ بیت به عنوان x64 معرفی می‌شود.

نسخه‌های بسیار قدیمی از ویندوز، مثل ویندوز ۳.۱، نرم‌افزار‌هایی ۱۶ بیتی را اجرا می‌کردند. نسخه‌ی ۳۲ بیتی ویندوز با این نرم‌افزارهای قدیمی سازگار است؛ اما ویندوز‌ ۶۴ بیتی نمی‌تواند آن‌ها را اجرا کند. پس، اگر قصد دارید آن‌ها را در ویندوز ۶۴ بیتی اجرا کنید، باید از شبیه‌ساز ویندوز ۳۲ بیتی استفاده کنید. به‌علاوه، ویندوز ۶۴ بیتی به درایور‌های ۶۴ بیتی هم نیاز دارد؛ پس، اگر پرینتر قدیمی سازگار با ویندوز ۳۲ بیتی دارید، این وسیله روی سیستم جدید شما کار نخواهد کرد.

تفاوت بین برنامه‌های 32 بیتی و 64 بیتی

نسخه‌های متفاوتی از نرم‌افزار را فروشنده‌ی برنامه معرفی می‌کند. برخی از توسعه‌دهندگان فقط نسخه‌ی ۳۲ بیتی نرم‌افزار را ارائه می‌دهند؛ اما برخی به شما حق انتخاب بین ۳۲ یا ۶۴ بیتی بودن را می‌دهند و گاهی هم نسخه‌ی مناسب با سیستم شما را به‌صورت خودکار شناسایی و نصب می‌کنند.

اگر ویندوز ۶۴ بیتی دارید، تا جای ممکن باید از نسخه‌ی ۶۴ بیتی برنامه‌ها استفاده کنید. بااین‌حال اگر به نسخه‌ی مناسب دسترسی نداشتید، با خیال آسوده از نمونه‌ی ۳۲ بیتی می‌توانید استفاده کنید؛ چراکه این نمونه باید به‌خوبی روی سیستم شما اجرا شود.

احتمالا سرعت اجرای نسخه‌ی ۶۴ بیتی برنامه‌ها آن‌چنان شما را شگفت‌زده نمی‌کنند؛ اما با استفاده از آن‌ها می‌توانید از مزایایی مانند امنیت بیشتر معماری و استفاده از رم بیش از چهار گیگابایت بهره‌مند شوید. همچنین، این برنامه‌ها معمولا از نمونه‌ی ۳۲ بیتی خود بازده بیشتری دارند و پایدارتر هستند.

پس، وقتی می‌خواهید برنامه‌ای دانلود کنید، به کلماتی مانند Versions یا Editions در لینک دانلود دقت کنید تا متوجه شوید نوع ۶۴ بیتی برنامه را هم سازنده ارائه می‌دهد یا خیر؛ زیرا نسخه‌ی ۳۲ بیتی برنامه‌ها با تمام سیستم‌ها سازگار است و معمولا فروشندگان آن را به‌صورت پیش‌فرض در صفحه‌ی دانلود قرار می‌دهند. قطعا اگر ویندوز ۳۲ بیتی دارید، فقط نسخه‌ی ۳۲ بیت نرم‌افزار برای شما کار خواهد کرد.

ویندوز کامپیوتر ما ۶۴ بیتی است یا ۳۲ بیتی؟

اکنون که تفاوت بین دو معماری را توضیح دادیم، می‌توانیم متوجه شویم از کدام نسخه‌ی ویندوز استفاده می‌کنیم.

در ویندوز ۱۰ با کلیک راست روی دکمه‌ی استارت و انتخاب گزینه‌ی System یا رفتن به منوی Settings > System > About می‌توانید در قسمت Device specifications و روبه‌روی گزینه‌ی System Type نسخه‌ی ویندوز نصب‌شده روی سیستم و نیز معماری پردازند‌ه‌ی خود را مشاهده کنید.

در ویندوز ۷ و نسخه‌های قبلی، با کلیک راست روی گزینه‌ی Computer در منوی استارت و انتخاب گزینه‌ی Properties یا استفاده از کلیدهای ترکیبی Win + Pause در تمام نسخه‌های ویندوز، به صفحه‌ی مشخصات ویندوز می‌روید و روبه‌روی قسمت System Type می‌توانید اطلاعات ویندوز و معماری پردازنده را مشاهده کنید.

هر دو پنل همچنین مقدار رم نصب‌شده را در بخش Installed RAM نشان می‌دهند. اگر ویندوز ۳۲ بیتی و بیش از چهار گیگابایت رم داشته باشید، با عبارت 4GB usable مواجه خواهید شد.

می‌توانیم ویندوز ۳۲ بیتی را به ۶۴ بیتی ارتقا دهیم؟

معماری پردازنده با سیستم‌عامل شما باید مطابقت داشته باشد؛ پس اگر مطابقت ندارد، ویندوز خود را می‌توانید ارتقا دهید. برای مثال، اگر از نسخه‌ی ۳۲ بیتی ویندوز ۱۰ روی پردازنده‌ی ۶۴ بیتی استفاده می‌کنید، ویندوز خود را به ۶۴ بیت می‌توانید ارتقا دهید. باوجوداین، نسخه‌های ۳۲ بیتی ویندوز نصب‌شده روی پردازنده‌های ۳۲ بیتی ارتقادادنی نیستند. برای ارتقای این سیستم‌ها باید کامپیوتری مبتنی بر پردازنده‌ی ۶۴ بیتی تهیه کنید تا از مزایای آن بتوانید بهره‌مند شوید. هر کامپیوتری که در چند سال اخیر ساخته شده، مطمئنا پردازنده و ویندوز ۶۴ بیتی خواهد داشت.

معماری ۶۴ بیتی؛ استانداردی طولانی‌مدت

پردازش و محاسبات ۶۴ بیتی استاندارد جدیدی است؛ اما همیشه این‌طور نبوده است. زمانی‌که ویندوز XP، نسخه‌ی ۶۴ بیتی ارائه داد، موجب سردرگمی فراوان و مشکلات سازگاری شد. بنابراین، تعداد اندکی از مردم از آن استفاده کردند. استفاده از سیستم‌های ۶۴ بیتی تا قبل از عرضه‌ی ویندوز ۷ هنوز فراگیر نشده بود؛ اما امروزه، این معماری به‌عنوان استانداردی برای ویندوز ۱۰ معرفی می‌شود. رم چهارگیگابایتی که در زمان طراحی اولین پردازنده‌ها دورازتصور بود، هنوزهم برای برخی استفاده‌های سبک کارگشا است. با کاهش قیمت قطعات کامپیوتری، به‌ویژه رم، تقریبا اکثر دستگاه‌های پایین‌رده هم با مقدار رم بیش از چهار گیگابایت عرضه می‌شوند. این موضوع سبب منسوخ‌شدن کم‌وبیش کامل سیستم‌های ۳۲ بیتی خواهد شد.

درعوض، توسعه‌دهندگان تمام تمرکزشان را به توسعه‌ی بیش‌ازپیش نرم‌افزارهای مبتنی بر معماری ۶۴ بیت معطوف خواهند کرد که برای مدت بسیار بسیار طولانی به‌عنوان استاندارد تلقی خواهد شد. احتمالا برای مدتی طولانی به مرز ظرفیت رم در سیستم‌های ۶۴ بیتی (۱۶.۸اگزابایت) نخواهیم رسید. فقط تصور کنید با چندین ترابایت رم چه کارهایی می‌توان انجام داد، چه رسد به میلیون‌ها ترابایت!

منبع makeuseof

دنیای سخت افزارهای کامپیوتری با نرم افزارها تفاوت زیادی دارد و باید متخصصین برندهای مختلف برای بهبود حافظه ی سخت افزارها مدت زمان زیادی را صرف کنند و طراحی های مختلفی را به کار گیرند. در این میان کمپانی های تولید کننده ی سخت افزارهای کامپیوتری نیز با یکدیگر در این زمینه ها رقابت تنگاتنگی دارند. اکنون کمپانی Seagate موفق شده است تا از یک حافظه ی جدید با حجمی بسیار بالا برای اولین بار رونمایی کند.

حجیم ترین هارد دیسک دنیا

کمپانی Seagate از حجیم ترین حافظه ی هارد دیسک دنیا با حجم 16 ترابایتی رونمایی به عمل آورد که اساسا برای سیستم های اداری کاربرد بسیاری خواهد داشت. هارد 16 ترابایتی کمپانی سیگیت در ابعاد 3.5 اینچی طراحی شده است و بر اساس فناوری ضبط مغناطیسی با گرما (HAMR) تولید و طراحی شده است. کمپانی Seagate پیش از آنکه به طور رسمی هارد دیسک 16 ترابایتی را رسما معرفی نماید در یک نسخه ی پیش نمونه تولید کرده بود تا از عملکرد آن در موقعیت های سازمانی اطمینان حاصل نماید. بر اساس خبرها این آزمایش ها با موفقیت روبرو شده است و درایوهای با فناوری (HAMR (Plug-End تولید شده و به کمپانی ها قابلیت افزایش ظرفیت ذخیره سازی بدون احتیاج به تغییر در معماری سیستم ها و یا دیتاسنترها را می دهند.

HAMR دسته ای از فناوری های مغناطیسی می باشد که به هارد دیسک ها قابلیت ذخیره سازی بیت ها در ابعادی کوچک تر را ارائه می نمایند. بر همین اساس میزان تراکم ذخیره سازی در برابر هارد دیسک های قدیمی تر افزایش پیدا می کند و این موضوع در شرایطی اتفاق می افتد که پایداری مغناطیسی آن ها حفظ می گردد.

منبع: techradar

همانطور که می دانید کمپانی اپل در شهریورماه سال جاری از نسخه ی جدید سیستم عامل خود با نام iOS 12 رونمایی به عمل آورد که بسیاری از دستگاه های اپلی نظیر آیفون ها و آیپدها بروزرسانی شده اند. اکنون بر اساس آمار منتشر شده گویا حدود 75 درصد از دستگاه های اپلی به این سیستم عامل بروزرسانی شده اند.

سیستم عامل iOS 12

این نسخه از سیستم عامل از همان زمان انتشار خود توانست محبوبیت بالایی در میان کاربران گوشی های آیفون و آیپدها پیدا کند. این سیستم‌ عامل در طول مدت زمانی کمتر از یک ماه، بر روی 50 درصد از آیفون‌ ها و آیپدها نصب شد و اکنون این آمار به رقم بسیار بالای 75 درصد رسیده است. بر اساس گزارش جدید، سیستم عامل iOS 12 هم اکنون سهمی 75.05 درصدی را بین همه ی دستگاه‌ های دارای سیستم عامل iOS و رتبه بعدی نیز به نسخه ی 11 ام این سیستم عامل با 11.46 درصد سهم اختصاص دارد و در این بین فقط نزدیک به 5 درصد از گوشی های آیفون‌ و آیپد‌ها موجود در بازار از نسخه ی قدیمی سیستم عامل iOS استفاده می نمایند.

لازم است بدانید که سیستم عامل iOS 11 در یک زمان مشابه در طول سال قبل فقط به سهم 59 درصدی از بازار گوشی ها و دستگاه های مجهز به سیستم عامل iOS رسید و به منظور رسیدن به سهمی 65 درصدی به بیشتر از 7 ماه زمان احتیاج داشت؛ وقتی که در سیستم عامل iOS 12 تنها حدود 2 ماه زمان برد. این سیستم عامل حتی در قیاس با سیستم iOS 10 که تا ماه ژانویه 2017 به سهم 76 درصدی رسید، کارکرد بهتری دارد. در آخر، پیش بینی شده است که سیستم عامل iOS 12 با حفظ سیستم رو به رشد خود به زودی به محبوب‌ ترین نسخه ی iOS تبدیل گردد.

منبع: phonearena

مدتی پیش مشخص شد که شرکت اوپو قصد دارد مدلی از گوشی Find X را روانه‌ی بازار کند که از ۱۰ گیگابایت حافظه رم بهره می‌برد. از طرفی دیگر، شیائومی هم تایید کرده گوشی می میکس ۳ مجهز به ۱۰ گیگابایت حافظه رم است. تمام این خبرها این سؤال را ایجاد می‌کند که یک گوشی اندرویدی واقعاً به چه مقدار حافظه رم نیاز دارد؟

نحوه‌ی کارکرد حافظه رم در اندروید

اول از هر چیزی، باید در رابطه با نحوه عملکرد حافظه رم در اندروید توضیحاتی را ارائه دهیم. اگر اهل استفاده از کامپیوترهای ویندوزی باشید، می‌دانید که هرچقدر حافظه رم بالاتر باشد، سیستم عملکرد روان‌تری دارد. اما کارکرد این حافظه برای گجت‌های اندرویدی این‌گونه نیست. سیستم‌عامل اندروید مبتنی بر هسته لینوکس است و این یعنی بر اساس قوانین متفاوتی عمل می‌کند. به همین خاطر در گجت‌های اندرویدی برای حافظه رم می‌توانیم به‌صورت مختصر و مفید این جمله را بیان کنیم: رم آزاد به معنای رم هدر رفته است.

بنابراین، در اندروید برای اینکه بتوانید از اپلیکیشن‌های مختلف استفاده کنید، نیازی به آزادسازی این حافظه ندارید، زیرا این فرایند به‌صورت خودکار اتفاق می‌افتد. بیشتر افرادی که از سیستم‌های مبتنی بر لینوکس استفاده می‌کنند، چندان نگران حافظه رم نیستند.

با این حال، حافظه رم بسیار پایین می‌تواند مشکل‌زا شود. اگر سیستم از رم کافی بهره نبرد، ناچار به بستن برخی از برنامه‌های موجود در پس‌زمینه می‌شود. به‌عنوان مثال باید به اندروید آب‌نبات‌چوبی (Lollipop) اشاره کنیم که در زمینه‌ی مدیریت منابع بسیار تهاجمی‌تر از نسخه‌های قبلی کار می‌کرد. از آنجایی که در آن دوران بیشتر گوشی‌ها حداکثر از ۲ گیگابایت حافظه رم بهره می‌برند، این موضوع مشکلات زیادی را به وجود آورد. به‌عنوان مثال وقتی که یک گوشی اندرویدی در ماشین مورد استفاده قرار می‌گرفت و در پیش‌زمینه اپلیکیشن نقشه فعال بود و در پس‌زمینه اپلیکیشن مربوط به پخش موسیقی، اندروید ناگهان اپلیکیشن مربوط به پخش موسیقی را قطع می‌کرد. این موضوع در آن زمان اعتراضات زیادی به همراه داشت.

به همین خاطر شرکت‌ها تصمیم گرفتند به سمت بهره‌گیری از حافظه رم بیشتر حرکت کنند.

زیاد بودن حافظه رم چیز بدی نیست؛ فقط بی‌مصرف است

در حال حاضر که بسیاری از لپ‌تاپ‌ها با ۸ گیگابایت حافظه رم (و در برخی مواقع ۴ گیگابایت) روانه‌ی بازار می‌شوند، آیا یک گوشی اندرویدی واقعاً به ۱۰ گیگابایت حافظه رم نیاز دارد؟ جواب این سؤال فقط یک جمله است: نیازی ندارند.

اگرچه ارائه‌ی این مقدار حافظه رم‌ دیگر زیاده‌روی است، ولی شرکت‌ها برای اینکه بتوانند در مرکز توجه قرار بگیرند و به‌عنوان شرکتی که برای اولین بار چنین کاری را انجام داده، دست به انجام چنین کارهایی می‌زنند. البته این مقدار حافظه رم ضرری هم ندارد، ولی تا آینده‌ی نزدیک بخش زیادی از آن بی‌مصرف باقی می‌ماند.

اگرچه باید خاطرنشان کنیم که برخی از گوشی‌ها در مقایسه با گوشی‌های دیگر به حافظه رم بیشتری نیاز دارند. مثلاً می‌توانیم به گوشی‌های پیکسل و پرچم‌داران سامسونگ اشاره کنیم. سامسونگ معمولاً ویژگی‌های نرم‌افزاری-که بسیاری از آن‌ها چندان مورد استفاده قرار نمی‌گیرند-در گوشی‌های خود قرار می‌دهد. به همین خاطر سیستم‌عامل گوشی‌های سامسونگ سنگین‌تر می‌شود و به حافظه رم بیشتری نیاز پیدا می‌کند. از طرفی دیگر، گوشی‌های پیکسل از اندروید خالص بهره می‌برند که سبک‌تر و سریع‌تر است. بنابراین گوشی‌های پیکسل بدون استفاده از حافظه رم‌ بیشتر یا هم‌تراز گوشی‌های سامسونگ، می‌تواند تجربه‌ی کاربری خوبی را برای کاربرانش به ارمغان بیاورد. البته گوگل حتی به فکر گوشی‌هایی که حداقل از حدود ۱ گیگابایت حافظه رم‌ بهره می‌برند هم بوده و برای این دسته از کاربران، اندروید Go را عرضه کرده است.

بنابراین در چنین مواردی، بهره‌گیری گوشی اندرویدی از رم بیشتر، دلیل موجهی دارد. اما همانطور که گفتیم کمی حافظه بیشتر، نه ۱۰ گیگابایت. استاندارد فعلی برای گوشی‌ها بهره‌گیری از ۴ گیگابایت حافظه رم‌ است ولی ۶ گیگابایت هم کم‌کم دارد به استاندارد جدید بدل می‌شود. شرکت‌هایی مانند وان‌پلاس و سامسونگ برای گوشی‌های پرچم‌دار خود به بهره‌گیری از ۶ (یا حتی ۸ گیگابایت) حافظه رم‌ روی آورده‌اند و در سال‌های آینده مطمئناً این عدد به روند افزایشی خود ادامه خواهد داد.

در نهایت باید بگوییم که چیزی تحت عنوان «حافظه رم‌ بیش از حد» وجود ندارد و سازندگان هم تا آنجایی که بتوانند این عدد را افزایش خواهند داد. خیلی از کاربران هم اعتقاد دارند که بیشتر بهتر از کمتر است. به همین خاطر چنین رقابتی مطمئناً مورد استقبال کاربران زیادی قرار می‌گیرد.

منبع: How To Geek